سیسپرسا بر پایه سیستئامین ۵٪ طراحی شده و در کنار آن نیاسینامید، آلفا آربوتین و آسکوربیل پالمیتات دارد. نوع آلفای آربوتین و پایداری کنترل‌شده سامانه لیپوزومال، طبق اطلاعات تکمیلی همین محصول در تحلیل لحاظ شده‌اند.

از نظر مقایسه‌ای، مشخص‌بودن غلظت ماده اصلی، نقطه قوت آن است. فرمول در کنار مواد ضدلک، اجزای نرم‌کننده و رطوبت‌رسان نیز دارد؛ بااین‌حال نمی‌توان صرفاً از روی فهرست مواد، نبود سوزش یا مناسب‌بودن قطعی آن برای همه پوست‌های حساس را نتیجه گرفت.

وایت‌ویت نیز سیستئامین ۵٪ دارد و در فهرست آن نیاسینامید، آلفا آربوتین، ترانگزامیک اسید، کوجیک اسید و دو شکل ویتامین C دیده می‌شود. این ترکیب، منطق استفاده از چند ماده مکمل برای مراقبت از لک را نشان می‌دهد.

گلیسیرین، پانتنول، سدیم هیالورونات، آلانتوئین و بیزابولول نیز در فرمول حضور دارند. بااین‌حال وجود مواد آرام‌بخش، احتمال تحریک ناشی از کل فرمول را منتفی نمی‌کند. عطر افزوده هم برای افراد دارای سابقه حساسیت به اسانس، نکته‌ای در انتخاب است.

فسفاتیدیل‌کولین هیدروژنه و کلسترول در فهرست آمده‌اند، ولی حضور این دو ماده به‌تنهایی برای نتیجه‌گیری درباره عملکرد سامانه لیپوزومال کافی نیست.

در اورموس، سیستئامین هیدروکلراید همراه نیاسینامید، آربوتین، ترانگزامیک اسید، عصاره شیرین‌بیان و سدیم آسکوربیل فسفات آمده است. اسکوالان، اکتوئین، پانتنول و سه نوع سرامید نیز از اجزای مراقبتی قابل توجه آن هستند.

تفاوت مهم با دو محصول دیگر، نامشخص‌بودن درصد سیستئامین است. قرارگرفتن این ماده در جایگاه چهارم INCI، درصد دقیق آن را نشان نمی‌دهد و نمی‌توان آن را خودکار معادل یک کرم سیستئامین ۵٪ دانست.

در فهرست ارائه‌شده Retinyl Palmitate وجود دارد؛ بنابراین بهتر است آن را دقیقاً «رتینیل پالمیتات، از مشتقات ویتامین A» بنامیم. این ماده را نباید معادل رتینول خالص با غلظت مشخص در نظر گرفت. همچنین ادعای کاهش تا ۹۰٪ لک بدون جزئیات آزمون محصول نهایی، مبنای قابل اتکایی برای مقایسه نیست.